„— Dlaczego
— Dlatego, że na dworze królewskim dowiedzą się o tym, co się dzieje, i nadeślą tu Szwajcarów Bezenvala i dragonów Lambesca, którzy wezmą nas w krzyżowy ogień.
Billot musiał przyznać słuszność temu, co mówił Gonchon. Wreszcie delegaci powrócili. Z ich posępnych twarzy można było wywnioskować, że nic nie osiągnęli.
— I co — zawołał Gonchon. — Czy nie mówiłem Moje przepowiednie sprawdzają się ta przeklęta forteca jest skazana na zagładę!
Nie pytając już o nic delegatów, Gonchon wybiegł z pierwszego dziedzińca wołając
— Do broni, chłopcy! Do broni! Komendant odmówił!
W samej bowiem rzeczy, kiedy komendant Bastylii przeMjrtal list burmistrza, twarz mu się rozjaśniła i zamiast przystać na poczynione mu propozycje, odrzekł
—Ha! Panowie, obywatele Paryża! Chcieliście walki — teraz jest już za późno!
Parlamentarze zaczęli nalegać, zwracając mu uwagę na nieszczęścia, które może za sobą pociągnąć dalsza obrona fortecy. Ale komendant nie chciał nawet o tym słyszeć i powiedział im to samo, co przed dwiema godzinami Billotowi.
—Proszę stąd wyjść, albo każę was rozstrzelać! Parlamentarze odeszli.
Tym razem do ataku ruszył komendant fortecy. Płonął z niecierpliwości. Zanim parlamentarze zdążyli przestąpić progi wrót, zagrała „fujarka" księcia saskiego. Trzy osoby padły jedna zabita na miejscu, dwie — ranne. Jedną z nich był gwardzista, a drugą parlamentarz.“(12)